У "Нашай Ніве" яе некалі назвалі кумірам гопнікаў. Мне вельмі падабаецца. Выснова непазьбежная ;)

California über alles! :)

Улетку 92-га зайшоў я ў студыю гуказапісу ў родным Магілёве (былі такія шапікі-крамкі, дзе ты прыносіў сваю чыстую касэту, а табе на яе нешта фігачылі з асартымэнту), каб запісаць альбом Nevermind. Патлаты гаспадар узростам гадоў пад 50, якога я раней узбагаціў, запісаўшы ўсю ягоную калекцыю Led Zeppelin, пакрывіўся і спытаўся, на халеру мне трэба гэтыя аднадзёнкі -- маўляў запісалі адзін больш-менш прыстойны альбом, як швэдзкія Europe, а заўтра зьнікнуць. У мяне тады хапіла нахабства сказаць паважанаму чалавеку, каб ня блытаў божы дар з пальцам, і што нават калі гэтыя хлопцы больш нічога не запішуць, дык усё роўна застануцца ў гісторыі рок-музыкі. Што Nevermind -- не апошні і нават ня першы іх альбом я даведаўся толькі пазьней, але прыемна часам мець рацыю хаця б у галоўным :)

А яны яшчэ й Лэдбэлі слухалі ;)

Цынічныя ангельскія клоўны даўно прадчувалі эканамічны крызыс, і ня толькі ;)

Джым Морысан сьпявае песьню Вэна Морысана. Не найлепшая з вэрсіяў эратычнага гімну, бо ёсьць нашмат даўжэйшыя і гарачэйшыя :), але тут цікавыя кадры з канцэртаў. Жывуць 60-я!

Гарачае фінскае этна. Я хадзіў на канцэрт, дзе было толькі тры вакалісткі, але і там іх драйву ды вабнотаў хапала на тузін.

Жыцьцё – не пірожнае, сьпявае гэты францускі таварыш і мае на тое прычыны. А мо ён проста сьпявае, што жыцьцё няпростае – францускай, на жаль, ня ведаю. Але гэтая песьня мяне калісьці моцна зачапіла.

Найлепшы гурт 80-х, хоць некаторыя маюць на гэты конт іншыя меркаваньні -- напрыклад, называюць такім U2 ;) У гэтым дуэце Пэры Фэрэл сапраўды падобны да Бона -- толькі замест Павароці побач зь ім Ice T, і супраць расізму яны змагаюцца не дабрачыннай акцыяй, а правакацыяй...

Цікавая канцэртная вэрсія геніяльнай цыганскай песьні ў ягонай аранжыроўцы.

Вагаўся, што зь іх паставіць, і надзейная пазытыўная папса перамагла :)

Сёньня, калі асабліва адчуваецца груз гадоў, варта паставіць улюбёны гурт свайго юнацтва ;)

Адна зь вялікіх сьветлых плямаў на чэскай музычнай сцэне. Апошнім часам экспэрымэнтуе з барокавымі аркестравымі аранжыроўкамі, але тут проста стары добры акардыён.

А вось гэтую радасьць у машыне ставіць папросту страшна -- можна перабраць з разгонам. Але мала што можа быць лепшым для кароткіх фанатычных заняткаў спортам :)

Разам з Tito & Tarantula, "Народным альбомам" і Manu Chao, наш агульны з старэйшым сынам цяперашні выбар музыкі ў машыне па дарозе ў школу :)

Што можна сказаць пра Полю Джын Гарві? Князёўна... Грае ў нейкім бэрлінскім клюбе сама пад даволі мярзотныя драм-машыну і гітару тое, што звычайна пад піяніна -- прынцэса... :)

Мацёры гурт/ мацёры чалавечышча. Гэтая песьня яшчэ круцейшая на ягоным сольніку, дзе сьпявае "хор Кірчукоў".

Пару тыдняў таму ў ЖЖ okciabronak крытычна абмяркоўвалі дваццатку найбольш слуханага на last.fm, і я прапановаў гаспадару, каб той падзяліўся сваёй дваццаткай найлепшага. Прапанова энтузіязму ня выклікала, а вось сам я вырашыў выставіць дваццатку улюбёнай поп-музыкі на гэты красавік, а то даўно тут нічога не было. Пачну з Violent Femmes -- найлепшага падлеткавага гурту 80-х :) Таму, адпаведна, падлеткавы гімн.

Далучаюся да ўсеагульных віншаваньняў! Як сьвяточны падарунак -- адна з найлепшых песьняў пра каханьне, што давялося пачуць на сёлетніх канцэртах ;)

Шаноўныя стужкасябры, мо хто выпадкова ведае, чыя гэта песьня і дзе можна было б спампаваць МP3? Натрапіў на яе ў гішпанскім фільме 1994 году El detective y la muerte (Дэтэктыў і сьмерць), называецца "Donde va el amor", але разнастайныя гугленьні паказалі толькі, што ў фільме яе хутчэй за ўсё сапраўды сьпявае сама акторка Паўліна Гальвэс (Paulina Galvez).
Зь мяне як мінімум піва ;)